Saturday, July 31, 2010

പറന്ന്










പക്ഷിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം വേണമെനിക്ക് 
പക്ഷേ ചിറകുകളുടെ 
ഭാരം എനിക്കിഷ്ടമല്ല 
കാറ്റു പറത്തി,പറത്തി കൊണ്ടുപോകുന്ന 
ഒരു തൂവലായാല്‍ എത്ര നല്ലത് .

4 comments:

വികടശിരോമണി said...

ഒരു തൂവലും പാറിപ്പറക്കാനായി ജനിക്കുന്നില്ലല്ലോ. ചിറകുഭാരത്തിൽ നിന്നേ തൂവലുകൾക്കും വിടുതിയുണ്ടാകുന്നുള്ളു. അതു കൊണ്ടു പറക്കാൻ നല്ലത് അപ്പൂപ്പൻ താടിയോ മറ്റോ ആകുന്നതാണ്.

ശ്രീനാഥന്‍ said...

നന്നായിട്ടുണ്ട്! സുഖദം, കനമില്ലായ്മ. my heart broke loose in the wind -നെരൂദ-

KEERANALLOORKARAN said...

ടീച്ചറെ നന്നായിടുണ്ട്......... 5 വരികള്‍ക്കുള്ളിലെ സുതാര്യമായ ആശയം ആകര്‍ഷണീയം തന്നെ .........ലളിതമായ ഭാഷയില്‍ ഇനിയും ഏഴുതും എന്ന് പ്രതീഷികട്ടെ .....

സലാഹ് said...

പക്ഷിക്കൊരു ലക്ഷ്യമുണ്ട്.
തൂവലിനതില്ല.

നമ്മുടെ അവയവങ്ങളൊക്കെ നമ്മെ ലക്ഷ്യപ്രാപ്തിയിലേക്കെത്തിക്കുന്നുണ്ടോ. സംശയമാണ്. നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത മനസ്സിന്റെ കടിഞ്ഞാണ് അവയവങ്ങളാവുന്ന തൂവലുകളെ പറത്തുന്നത് ശരിയാണോ. നോക്കാം.